Engin Aysu mücadele dolu yaşam öyküsünü anlattı– Funda KOLUTEK
Kocaeli Dokümantasyon Merkezi’nin bu haftaki konuğu, İzmitlilerin sevilen isimlerinden Engin Aysu oldu. Aysu, mücadele dolu yaşamını dijitale aktarılmış eski fotoğraflar eşliğinde yaptığı slayt sunumuyla dinleyicilerle paylaştı>
Her Çarşamba Kocaeli’nin hafızasını tazeleyen “Yaşayan Tarih Sohbetleri” programının bu haftaki buluşmasında, İzmit’in simge isimlerinden biri ağırlandı. Kocaeli Dokümantasyon Merkezi’nin “Yaşayan Tarih Sohbetleri” programı bu hafta, yaşam mücadelesi ve toplumsal duyarlılığıyla İzmit’in hafızasında iz bırakan isimlerden Engin Aysu’yu ağırladı. Dijitale aktarılan eski fotoğraflar eşliğinde hazırladığı slayt sunumuyla hayat hikâyesini anlatan Aysu, çocukluk yıllarında yaşadığı sağlık sorunlarından eğitim mücadelesine, siyasetten sivil toplum çalışmalarına kadar uzanan yaşamını katılımcılarla paylaştı. Program boyunca yalnızca kendi yaşam öyküsünü değil, görme engelli bireylerin eğitimden ulaşıma, kültür-sanattan teknolojiye kadar birçok alanda yaşadığı sorunları ve çözüm önerilerini de dile getirdi. Programın moderatörlüğünü Kocaeli Dokümantasyon Merkezi Çalışma Grubu Başkanı Müzeyyen Ünal üstlendi.
“YAŞAMAZ DEDİKLERİ HALDE YÜRÜMEYE BAŞLADIM”
Engin Aysu konuşmasında şu ifadelere yer verdi: “1976 tarihinde Kocaeli İzmit ilçesinde dünyaya geldim. Bebeklik döneminde geçirdiğim menenjit hastalığı sonucu görme ve yürüme yetimi kaybettim Ailemin çabaları sonucu imkansız görülen tıp doktorlarının bir kısmının 6 yaşından sonra “yaşayamaz” dedikleri halde genç bir tıp doktoru benim hayata tutunmama sebep oldu ve yürümeye başladım.
“BÜROKRATİK ENGELE TAKILDIK”
Yaşam savaşım ailemle birlikte devam ederken ilk öğrenimimi İstanbul Kilyos da Veysel Vardar körler okulunda bitirdim; Okul müdürümün tavsiyesi ile toplumsal yaşama daha kolay adapte olmam için semtimdeki en yakın devlet okuluna milli eğitim camiasının karşı çıkmasına rağmen orta öğrenime başladım, ardından liseyi bitirdim; Müzik tutkunu olmam sebebiyle Kocaeli Belediye Konservatuar sınavını kazanmama rağmen aynı bürokratik engele takıldım ama rağmen koşulları görme engellilere uygun hale getirilmesi için kendim ve benden sonraki engelli bireylerin bu eğitimi almalarına olanak sağladık.
“DERNEK BAŞKANLIĞI YAPTIM”
Gençlik yıllarımın başlarında tutkumun olduğu müzik ile uğraşır iken aktif yaşamda da çok görev aldım; Altı Nokta Körler derneği Kocaeli şube başkanlığı yaptım, Kuruçeşme beldesi CHP örgütlemeden sorumlu başkan yardımcılığı yaptım; Aktif olarak siyasetle uğraşmaya devam ederken 1999 senesinde beldemde CHP meclis üyeliği adayı olarak seçimlere katıldı; her ne kadar sonuç benim istediğim gibi olmasa da ilk siyasi deneyimimi yaşamış oldum ayrıca adaylığım diğer siyasi parti belediye başkan adaylarında engellilerle ilgili politikalar geliştirmesine vesile oldu.
“İZAYDAŞ’TA ÇALIŞTIM”
Bu çabalarım devam ederken aktif iş hayatına geçmek için yine malum olan Türkiye koşullarında olağan üstü gayretle nihayet Kocaeli, belediyesi iştiraklerinden İZAYDAŞ a Halkla ilişkiler bölümüne göreve başladım; Zamanla siyasetin değişmesi ile görev konumumda değişikliğe uğradı 18 yıl boyunca görevimde hiç hata yapmadan tamamladım ve 2021 yılında çalışma hayatında emekli oldum ama aktif yaşamdan müzikten, siyasete ve STK lar da görev almaktan hiç uzaklaşmadım.
“KARMA EĞİTİM İSTİYORUZ”
Görme engelli vatandaşlarımızın toplumsal yaşama daha erken adapte olabilmeleri için en önemli talebimiz, okul öncesi dönemden itibaren ailelerin çocuklarının görme engelini kabullenmesi ve ilgili kurumlar tarafından gerekli desteklerin sağlanmasıdır. Anaokulundan başlayarak gören arkadaşlarıyla birlikte karma eğitim alabilecekleri koşulların oluşturulmasını istiyoruz.
“KONSERVATUVARLARDA RAHAT EĞİTİM ALABİLMELİYİZ”
Belediyelerin ve devletin diğer kurumlarının oluşturduğu örgün ve yaygın eğitim alanlarında, bugün Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin yaptığı gibi yalnızca özel gruplara yönelik değil; aile eğitimlerini de kapsayan imkanlar sağlanabilir. Ancak görme engellilerin toplumdan izole edilmesine yol açacak uygulamalardan kaçınılması gerekiyor. Örneğin belediye konservatuvarlarında görme engelli vatandaşların rahat eğitim alabilmesi için gerekli araç ve gereçlerin temin edilmesini istiyoruz.
“TOPLU TAŞIMADAKİ ARAÇLARDA SESLER KAPATILMAMALI”
Toplu taşıma araçlarında durakları sesli şekilde bildiren cihazların sürücüler tarafından kapatılmamasını talep ediyoruz. Bazı yolcular rahatsız oluyor diye bu sistemler devre dışı bırakılıyor. Aynı durum tramvaylarda da yaşanıyor. Yolcu yoğunluğu az olduğunda ses tamamen kapatılıyor. Oysa biz çoğu zaman araçların arka taraflarında oturuyoruz ve yolu takip edemiyoruz. Bazen de durak isimleri yanlış anons ediliyor. Bu durum bizler için ciddi bir sorun oluşturuyor.
“YEREL MEDYADA HABERLER BİZE DE UYGUN HALE GETİRİLMELİ”
Yerel medyada engellilerle ilgili haberlerin daha hassas ve özenli şekilde hazırlanmasını önemsiyoruz. Bu konuda Kocaeli Gazetesi’nin dikkatli davrandığını görüyorum ve teşekkür ediyorum. Ancak TV’de özellikle hava durumu bültenlerinde büyük bir eksiklik var. Çoğu zaman yalnızca müzik duyuyoruz, bilgiler sadece altyazı olarak geçiliyor. Oysa tek başına yaşayan görme engelli bireyler var. Bu nedenle hava durumlarının mutlaka seslendirilmesini istiyoruz.
“ENGELLERİN ORTADAN KALDIRILMASI GEREKİYOR”
Ayrıca Kocaeli’deki büyük sinema salonlarında sesli betimlemeli film gösterimlerinin yapılmasını talep ediyoruz. Bu yalnızca görme engelliler için değil, sinemaların prestiji açısından da önemli olur. Örneğin Arasta Park’ta görme engelli vatandaşların gören bireylerle birlikte film izleyebileceği özel gösterimler düzenlenebilir. Başkanlığım döneminde bu konuda Emir Film Derneği ile birlikte çok çaba gösterdik. Yılda en azından bir kez bile olsa, ücretimizi ödeyerek, diğer izleyicileri rahatsız etmeden aynı salonda film izlemenin keyfini yaşamak istiyoruz. Bu çağda bu engellerin artık ortadan kaldırılması gerekiyor.
“KENDİMİZ OY KULLANMAK İSTİYORUZ”
Oy kullanma hakkımız konusunda da ciddi sıkıntılar yaşıyoruz. Hâlâ bir yakınımızla birlikte oy kullanmak zorunda kalıyoruz. Oysa biz oyumuzu bağımsız şekilde kullanmak istiyoruz. Bunun için bir model de sunduk. Oy pusulasında siyasi partilerin ilk üç harfinin kabartmalı şekilde yer almasını önerdik. Yanımızda refakatçi olabilir ancak tercihi biz yapabilelim istiyoruz. Örneğin “CHP”, “ AKP” ya da “ MHP” harflerini dokunarak hissedelim ve kendi oyumuzu kendimiz kullanalım. Cumhuriyetimizin ikinci yüzyılında hâlâ başkasının yardımıyla oy kullanmak zorunda olmak çok yanlış.
“FİKİRLERİMİZİN ALINMASI GEREKİYOR”
Engellilerle ilgili her konuda, sizin yaptığınız gibi, bizim fikirlerimizin alınması gerekiyor. Çünkü uygulamada ciddi sıkıntılar yaşanıyor. Bunun dışında bazı araç ve gereçlere ulaşımımız da oldukça zor. Örneğin engelli teknolojileriyle ilgili Kocaeli’de bir fuar düzenlenmesini önerdik ancak ekonomik kaygılar gerekçe gösterilerek bu fikir kabul edilmedi. Oysa Doğu Marmara genelinde ses getirecek bir organizasyon yapılabilir. Sanayi odaları, ticaret odaları, Kocaeli Üniversitesi ve engelli STK’ları bir araya gelerek yılda bir kez “Engelli Teknolojileri Fuarı” düzenleyebilir.
“TEKNOLOJİYE ERİŞEMİYORUZ”
İstanbul’da daha önce “Engelsiz Yaşam Fuarı” adıyla benzer organizasyonlar yapılıyordu. Bugün hayatımızı kolaylaştıracak çok gelişmiş teknolojiler var ancak bunlara erişemiyoruz çünkü büyük bölümü Türkiye’de üretilmiyor ve çok pahalı. Böyle kamuoyu oluşturacak çalışmalar sayesinde hem üreticiler teşvik edilir hem de bölge ekonomisine katkı sağlanır. Kocaeli, Sakarya, Bolu, Karabük, Yalova ve Bursa’dan katılım sağlanabilir. Bu hem ticaret açısından hem de engelli bireylerin teknolojik gelişmeleri takip edebilmesi açısından önemli olur.
“ARTIK FUARLARA GÖTÜRÜLMÜYORUZ”
Biz her yıl üyelerimizi İstanbul’daki fuarlara götürüyorduk ancak son dönemde çeşitli nedenlerle bu organizasyonlar da yapılamıyor. Şu anda dünyada bizim için geliştirilen teknolojileri yalnızca internetten takip edebiliyoruz. Firmalar da ürünlerini tanıtmak istiyor. Devletin ÖTV gibi vergilerde kolaylık sağlaması halinde görme engelliler bu teknolojilere daha rahat ulaşabilir. Çünkü bugün hâlâ sadece baston kullanmak zorunda kalmamız, teknolojinin geldiği noktaya rağmen büyük bir eksiklik olarak karşımızda duruyor.”
https://www.kocaeligazetesi.com.tr/haber/28021095/genc-doktor-adayindan-kahreden-haber
